A Profesión



Diferentes estudos antropolóxicos baseados na análise dos pobos primitivos, demostran que o debuxo sempre estivo presente ao longo da historia da humanidade. Proba diso son as coñecidas pinturas rupestres que son a expresión gráfica do home primitivo no seu empeño por ilustrar os aspectos da experiencia humana.

O certo é que o debuxo en todo tempo e lugar sempre está vinculado aos máis nobres atributos humanos, polo que existe e existirá co home a través dos tempos. As ideas constrúense a partir de debuxos ou bosquexos, para logo producir resultados…deseños funcionais, construcións, etc.

O Delineante é e será en esencia o técnico que crea o soporte tanxible das ideas, utilizando a xeometría e o espazo como medio de expresión e comunicación indispensable, tanto no desenvolvemento de proxectos de investigación, como na comprensión gráfica de proxectos cuxo último fin sexa a creación, construción ou fabricación dun produto.

Para realizar o seu labor como técnico superior, son necesarios coñecementos multidisciplinarios, polo que non é suficiente coñecer e imaxinar, para ofrecer un resultado gráfico e documental satisfactorio, obxectivo, de interpretación unívoca e capaz de permitir un diálogo fluído entre o proxectista, o fabricante e o usuario.

Voltar

A PROFESIÓN DE DELINEANTE EN ESPAÑA.

A profesión de delineante en España e primeiros documentos remóntase ao reinado de Felipe II, un dos Delineantes Juan de Herrera, o arquitecto do Mosteiro do Escorial (1562); existen nomeas que se pagaban aos técnicos, que traballaban ao servizo de Felipe ll, na construción do Mosteiro do Escorial, pagando 4 reais ao día, por estes documentos sabemos a existencia dos Delineantes naquela época. Na que se crea a chamada Escola de Matemáticas e Delineación para a formación doutros oficios técnicos.

A delineación ten como tantas outras profesións técnicas unha orixe enlazada ás necesidades militares.

No Real Conservatorio de Artes instituído en Madrid en 1824, impartíronse os ensinos de delineación durante máis de 25 anos.

Publícase en 1882 unha Real Orde que aparece por primeira vez a denominación da profesión de Delineante para dar nome ao corpo de funcionarios delineantes de Fomento ao servizo do Ministerio.

Do citado corpo de delineantes como complemento, a Real Orde en 1904, funda o corpo auxiliar da profesión de Delineantes. Outras disposicións posteriores crearon distintos corpos especiais de Delineantes Proxectistas.

As amplas funcións que poden desenvolver os Delineantes profesionais son xuizosamente recoñecidas pola Orde en 1946 do Ministerio de traballo, que ordena para o campo da construción e as obras públicas as competencias dos Delineantes Proxectistas, sinalando entre as súas atribucións as de estudar toda clase de proxectos, desenvolver a obra que haxa de construírse, realizar o que persoalmente concibe segundo os datos e condicións técnicas esixidas polos clientes segundo a natureza da obra, levantar planos topográficos, efectuar replanteos e medicións.

Modifícanse os persoais dos Corpos de Delineantes na lei do 1951 dependentes dos distintos Departamentos Ministeriais incide no carácter facultativo das distintas categorías dos Delineantes.

A profesión de Delineante para sustentar corpos de funcionarios públicos ao patrocinio oficial, a Lei Orgánica da Formación Profesional Industrial do ano 1955, establece os estudos regulados da profesión de Delineante (delineante e delineante proxectista), creándose as titulacións de Oficial industrial delineante e Mestre industrial delineante.

A Disposición final cuarta da citada Lei de 1957 polo que respecta aos delineantes establece que a especialidade de delineantes proxectistas será obxecto de regulación posterior e, a tenor de canto se establece no artigo terceiro da presente Lei, estudarase a conveniencia de crear, mediante Decreto estas seccións nas Escolas correspondentes. O mencionado artigo 3º era o que ordenaba a impartición dos ensinos técnicos civís de carácter oficial en Escolas Universitarias Técnicas de Grado Superior e de Grado Medio. Para aparelladores e peritos, esta previsión de converter os estudos de delineante proxectista nunha titulación universitaria de grado medio non chegou a desenvolverse.

A Lei Xeral de Educación e Financiamento do Sistema Educativo de 1970 posteriormente cambiou as titulacións de “Oficial Industrial Delineante” e “Mestre Industrial Delineante” polas de “Técnico Auxiliar en Delineación” e “Técnico Especialista en Delineación” nas súas distintas especialidades.

Estes títulos de Técnico Superior en desenvolvemento de proxectos son os únicos que actualmente dan acceso á profesión de Delineante Proxectista, coa vixente ordenación da Formación Profesional e do sistema educativo superior.

A ordenación do colectivo profesional dos Delineantes ha ir da man da regulación da profesión e dos seus títulos oficiais.

A organización colexial dos Delineantes ten a súa orixe na “Agrupación Sindical de Delineantes” contida no “Sindicato Nacional de Actividades Diversas” formado polo Decreto en 1950. O Decreto 219/1973, do 8 de febreiro, creou o Colexio Profesional Sindical de Delineantes no marco da Lei 2/1971.

En 1973 no BOE núm. 42, a Presidencia do Goberno, anuncia o Decreto 219/1973, polo que se establece o Colexio Profesional Sindical de Delineantes, na súa exposición de motivos exprésase: “A profesión de Delineante (Delineante Proxectista), polo grado de especialización que o exercicio da mesma esixe e en canto atópase inmediata e primordialmente orientada ao servizo da técnica e das súas máis ambiciosos e ininterrompidos avances, desta forma dá a oportunidade de canalizar organicamente esta actividade profesional, mediante a creación dun Colexio Nacional de Delineantes (Delineantes Proxectistas), que agregue, con unidade de razoamento e acción, a quen se dedican á delineación. A Asemblea Xeral do Colexio Profesional Nacional de Delineantes suscitou ao Consello de Ministros, por intervención do Ministerio de Obras Públicas e Urbanismo, o consentimento dos Estatutos Xerais dos Colexios Profesionais de Delineantes, que se fixo polo antes referido no Real Decreto 3306/1978.

Voltar

O DELINEANTE; TÉCNICO SUPERIOR.

Antigamente moitos anos atrás a formación para exercer como Delineante era a antiga Mestría Industrial; o título de Graduado en Artes Aplicadas ou a FP2. Ao aplicarse cada novo título de Técnico Delineante Superior, a administración preocupouse de cumprir a consumación plena da Lei Orgánica 1/1990 (LOGSE) e de facilitar á sociedade, un claro coñecemento das competencias profesionais dos Delineantes nas diversas ramas.

De ordenación xeral do sistema educativo para exercer como Delineante é preciso atoparse en posesión dun dos títulos de Técnico Superior que especifica o Real Decreto 777/1998, que acreditan para o exercicio dunha profesión titulada. Os títulos que actualmente habilitan para o exercicio da Delineación son:

Técnico Superior en Desenvolvemento de Proxectos Mecánicos.

Técnico Superior en Desenvolvemento de Proxectos de instalacións de fluídos, térmicos e manutención.

Técnico Superior en Proxectos de Edificación

Técnico Superior en Proxectos de Obra Civil

Voltar

PRINCIPAIS OCUPACIÓNS E POSTOS DE TRABALLO.
  • Proxectista de edificación.
  • Proxectista de Obras Públicas.
  • Proxectista de Instalacións.
  • Proxectista Calculista.
  • Axudante de Obra.
  • Axudante de planificación.
  • Técnico en Organización.
  • Axudante de Organización.
  • Delineante en Deseño Industrial.
  • Delineante Industrial.
  • Técnico de Desenvolvemento de Produtos.
  • Técnico de CAD.
  • Delineante Proxectista.
  • Técnico en Produción Editorial.
  • Técnico en Deseño Gráfico.
  • Técnico en Pre-impresión.
  • Técnico en tratamento, montaxe e obtención da forma Impresa.
  • Delineante – Proxectista Urbanismo.
  • Delineante en Topografía.
  • Delineante de Trazados Viarios.
  • Técnico en cubicacións de obras de terra.
  • Técnico en traballos de campo.
  • Técnico en replanteamentos.
  • Técnico Agrimensor.
  • Técnico en Parcelamentos.
  • Técnico en sinalación de lindes.
  • Técnico en nivelacións.
  • Técnico en Control de Calidade.
  • Técnico en Seguridade e Hixiene.
  • Axudante de Obra.
  • Axudante topógrafo.
  • Técnico Superior en Artes plásticas e deseño en ilustración (Orde MEC de 14 de maio de 1999).

O Delineante Técnico ten a competencia xeral da análise, a síntese e a superioridade da linguaxe gráfico, intimamente dentro dos campos específicos da ilustración, prensa periódica, en empresas editoriais, axencias de publicidade e estudos de deseño gráfico, producións de cine, televisión e exercicio independente da profesión para a posterior comercialización. Varios dos postos de traballo do Delineante son: Deseñador gráfico e de ilustración.

Voltar

A PROFESIÓN DE DELINEANTE E A SUA FORMACIÓN.

A profesión e formación de Delineante Proxectista-Deseñador, como técnico e polo grado de especialización; ata agora para conseguir a especialidade de Delineante, era a través dos Estudos de Formación Profesional II ( Edificios e Obras, Industrial e Deseño de Interiores e Gráfico).

Actualmente, coa nova lexislación en materia educativa, ( LOGSE ) do ano 1990, introducíronse os Ciclos Formativos de Grado Medio e de Grado Superior.

A LOGSE modificou esta práctica, pois os novos títulos de Técnico Superior de Delineante tamén habilitan para exercer unha profesión establecendo unha estreita relación entre o título e a actividade profesional, xa que habitualmente os títulos universitarios eran os únicos que habilitaban directamente para o exercicio de profesións específicas.

Concretamente aos ciclos correspondentes ao Delineante Proxectista nas súas diversas modalidades, confíreselles o Título de Técnico Superior, na correspondente especialidade.

O Delineante é un Técnico multidisciplinar, traballa en todos os campos e áreas do proceso produtivo.

Os novos títulos de Técnico Superior en Delineación, son a implantación dos denominados ciclos formativos de grado superior, aos que se accede, normalmente, desde o sistema educativo, e en concreto, logo de finalizar o Bacharelato e como opción á formación universitaria.

Para exercer un dos sete títulos de Técnico Superior que habilitan a profesión de Delineante, se imparten en dous cursos académicos de dous mil horas lectivas.

Voltar

VALIDACIÓNS, EQUIVALENCIAS E ACREDITACIÓNS.

O modelo de Formación Profesional constitúese nunha formación capaz de acoller a calquera alumno sexa cal for o seu punto de partida, fomentando a formación ao longo da vida.

Por iso, e co fin de facilitar a reincorporación ao sistema educativo de todas as persoas interesadas en ampliar a súa formación, prevense posibilidades de recoñecer ben a formación adquirida previamente por vías formais baixo plans de estudo dun antigo ou do vixente sistema educativo, ben as competencias profesionais adquiridas a través da experiencia laboral ou de vías de formación non formais.

Estes procedementos quedan establecidos mediante as equivalencias, validacions e acreditacions correspondentes.

A equivalencia é o recoñecemento de que un título (ou un conxunto de estudos superados polo interesado) ten os mesmos efectos académicos e/ou profesionais que outro, aínda que non dá dereito ao interesado á obtención do título co que se establece a equivalencia.

A validación consiste na confirmación de que unha formación a cursar está superada cunha formación aportada e superada polo interesado, sempre con obxecto de continuar estudos no sistema educativo español.

A acreditación realízase con respecto ás competencias profesionais adquiridas. Aqueles alumnos que non superen na súa totalidade os ensinos dun dos ciclos formativos recibirán un certificado académico dos módulos profesionais superados que terá efectos de acreditación parcial acumulable.

Igualmente, estase traballando nun procedemento que permita acreditar a calquera cidadán as súas competencias profesionais adquiridas a través da experiencia profesional, ou por vías non formais de formación.

Voltar

EQUIVALENCIAS DE FORMACIÓN PROFESIONAL.

A equivalencia é o recoñecemento de que un título (ou un conxunto de estudos superados polo interesado) ten os mesmos efectos académicos e/ou profesionais que outro, aínda que non dá dereito ao interesado á obtención do título co que se establece a equivalencia.

A equivalencia pódese recoñecer cun nivel de estudos (equivalencia xenérica) ou se establece cun determinado título (equivalencia específica).

Os efectos dunha equivalencia poden ser profesionais (indica o recoñecemento expreso de que unha formación permite o acceso ao mundo do traballo igual que outra á que é equivalente) ou académicos (co fin de continuar estudos, declárase co mesmo nivel de estudos).

Equivalencias contempladas en normas de carácter xeral e non requiren resolución personalizada.

As equivalencias recoñecidas de xeito específico en disposicións legais, non necesitan de resolución individualizada, xa que a propia normativa determina a equivalencia dos seus efectos.

Equivalencias de ensinos de diferentes sistemas educativos.

Para as titulacións de Formación Profesional de Oficialía Industrial e de Mestría Industrial, derivadas da Lei Orgánica de Formación Profesional Industrial, de 20 de xullo de 1955 (B.Ou.E. do 21), a Orde Ministerial de 21 de novembro de 1975, sobre equivalencia de títulos de Formación Profesional (B.Ou.E. do 25), establece o seguinte:

  • O título de Oficial Industrial (titulación que se obtiña ao superar Aprendizaxe Industrial) é equivalente para todos os efectos, co título de Técnico Auxiliar (titulación que se obtiña ao superar a Formación Profesional de primeiro grado ou Módulos Experimentais de Nivel II).
  • O título de Mestre Industrial (titulación que se obtiña ao superar Mestría Industrial) é equivalente para todos os efectos, co título de Técnico Especialista (titulación que se obtiña ao superar a Formación Profesional de segundo grado ou Módulos Experimentais de Nivel III).

A equivalencia establecida entre as titulacións indicadas é xenérica e non específica entre títulos segundo Rama ou Especialidade dos mesmos.

Para as titulacións de Técnico Auxiliar (Formación Profesional de primeiro grado/Módulos Experimentais de Nivel II) e Técnico Especialista (Formación Profesional de segundo grado/Módulos Experimentais de Nivel III), derivadas da Lei 14/1970, de 4 de agosto (B.Ou.E. do 6), Xeneral de Educación e Financiamento da Reforma Educativa, no Real Decreto 777/1998, de 30 de abril, polo que se desenvolven determinados aspectos da ordenación da Formación Profesional no ámbito do sistema educativo, establécense as seguintes equivalencias:

  • O título de Técnico Auxiliar ten os mesmos efectos académicos que o título de Graduado en Educación Secundaria Obrigatoria e os mesmos efectos profesionais que o título de Técnico (titulación que se obtén ao cursar un Ciclo Formativo de grado medio) na correspondente profesión.
  • O título de Técnico Especialista ten os mesmos efectos académicos e profesionais que o título de Técnico Superior (titulación que se obtén ao cursar un Ciclo Formativo de grado superior) na correspondente especialidade.

Tal e como se indicou, as titulacións de Técnico e de Técnico superior obtéñense ao cursar os ensinos de Ciclos Formativos de Formación Profesional. Estes ensinos poden derivarse da Lei Orgánica 1/1990, de 3 de outubro, de Ordenación Xeral do sistema educativo (LOGSE) (B.Ou.E. do 4), ou da Lei Orgánica 2/2006, de 3 de maio, de Educación (LOE) (B.Ou.E. do 4), existindo as correspondentes equivalencias das titulacións de Formación Profesional derivadas da Lei 14/1970, de 4 de agosto e da Lei Orgánica 1/1990, de 3 de outubro (LOGSE) cos novos títulos derivados da citada Lei Orgánica 2/2006, de 3 de maio (LOE). Estas equivalencias regúlanse en cada uns dos reais decretos que establecen os novos títulos derivados desta ultima Lei Orgánica.

Así mesmo, segundo establece o Real Decreto 986/1991, de 14 de xuño (B.Ou.E. do 25), polo que se aproba o calendario de aplicación da nova ordenación do Sistema Educativo, no seu Anexo I, a Formación Profesional de segundo grado é equivalente a nivel académico con primeiro de Bacharelato.

Equivalencias non contempladas en normas de carácter xeral e que se deben solicitar á Dirección Xeral de Formación Profesional, do Ministerio, para o seu recoñecemento.

As equivalencias non recoñecidas de xeito específico en disposicións legais, deben ser solicitadas á Dirección Xeral de Formación Profesional, quen resolverá de forma personalizada.

Neste caso, as solicitudes, dirixidas ao Sr. Director Xeral de Formación Profesional, presentaranse no Rexistro Xeneral do Ministerio, C/ Os Madrazo, 17, planta baixa, 28071 Madrid, así como nos Rexistros e oficinas a que se refire o artigo 38.4 da Lei 30/1992, de 20 de novembro, de Réxime Xurídico das Administracións Públicas e do Procedemento Administrativo Común, sempre dirixíndoas ao domicilio indicado.

Xunto á solicitude débese acompañar a seguinte documentación:

  • Fotocopia do Documento Nacional de Identidade, no caso de que non se preste o consentimento contido no anexo I para a verificación dos datos de identidade a través do Sistema de Verificación de Datos (Real Decreto 522/2006, de 28 de abril), ou fotocopia do Pasaporte ou da Tarxeta de Estranxeiro/a ou do Permiso de Residencia (temporal ou definitivo) ou do Visado de Estudos (Réxime Especial de Estudantes Estranxeiros/as).
  • Xustificación documental dos estudos cursados (orixinal ou fotocopia compulsada de certificación académica oficial ou, no seu caso, título ou libro de cualificacións).

Equivalencias da formación de Corpos de Seguridade con Formación Profesional do sistema educativo.

Validacións en Formación Profesional.

Son obxecto de validación os módulos profesionais dos ciclos formativos de Formación Profesional do sistema educativo, que se imparten en toda España e están regulados nos reais decretos polos que se establecen os títulos de Formación Profesional do sistema educativo.

Os requisitos xerais para solicitar unha validación son:

  • Matricularse nos ensinos que se pretenden validar.
  • Solicitalo á dirección do centro educativo onde se haxa formalizado a matrícula.
  • superar unha formación con validez académica que inclúa totalmente as capacidades terminais ou resultados de aprendizaxe e contidos mínimos dos módulos profesionais dos ciclos formativos susceptibles de validación.

Sempre que exista normativa vixente a aplicar, estas validacións debe resolvelas a dirección do centro educativo onde o/a solicitante matriculouse, en caso contrario, deben ser resoltas, de forma individualizada, pola Dirección Xeral de Formación Profesional do Ministerio de Educación.

¿Como se poden solicitar validacións de formación profesional?

En base ao regulado no Real Decreto 1538/2006, de 15 de decembro, polo que se establece a ordenación xeral da formación profesional do sistema educativo (BOE do 3 de xaneiro de 2007), o alumnado debe presentar a súa solicitude de validación no centro onde estea cursando os seus estudos de Formación Profesional, achegando a seguinte documentación:

  • Fotocopia do Documento Nacional de Identidade, no caso de que non se preste o consentimento contido no anexo I para a verificación dos datos de identidade a través do Sistema de Verificación de Datos (Real Decreto 522/2006, de 28 de abril), ou fotocopia do Pasaporte ou da Tarxeta de Estranxeiro/a ou do Permiso de Residencia (temporal ou definitivo) ou do Visado de Estudos (Réxime Especial de Estudantes Estranxeiros/as).
  • Xustificación documental dos estudos cursados (orixinal ou fotocopia compulsada da certificación académica oficial ou do título ou do libro de cualificacións). No caso de estudos universitarios, é obrigatorio presentar orixinal ou fotocopia compulsada da certificación académica oficial, con indicación das horas ou créditos de cada materia superada.
  • No caso de que a validación deba ser resolta pola Dirección Xeral de Formación Profesional do Ministerio de Educación, débese achegar acreditación xustificativa de estar matriculado/a en o ciclo formativo para o que solicita a/s validación/é especificando claramente a familia profesional, o grado, o título e o sistema educativo ao que pertence, ben sexa derivado da Lei Orgánica 1/1990 (LOGSE) ou da Lei Orgánica 2/2006 (LOE).
  • No caso de aportar estudos universitarios, achegaranse tamén os programas oficiais selados pola universidade (orixinal ou fotocopia compulsada) das materias superadas, con indicación clara dos contidos teóricos e prácticos das materias superadas e nas que fundamenta a súa solicitude de validación.

¿Quen resolve as validacións de formación profesional?

No caso de superar total ou parcialmente algún ciclo formativo de Formación Profesional do sistema educativo.

  • Para o alumnado que aporte módulos profesionais de ciclos formativos derivados da Lei Orgánica 1/1990, de 3 de outubro, de Ordenación Xeral do Sistema Educativo (LOGSE) e curse módulos profesionais dun ciclo formativo derivado desta mesma Lei Orgánica (LOGSE).

Deben ser resoltas pola dirección do centro educativo:

As validacións recolleitas na Orde de 20 de decembro de 2001 , pola que se determinan validacións de estudos de Formación Profesional Específica derivada da citada Lei Orgánica 1/1990, de 3 de outubro (BOE do 9 de xaneiro de 2002) e a Orde de ECD/1842/2002, de 9 de xullo (BOE do 19) de corrección de erros da mesma, para títulos de Formación Profesional publicados antes da entrada en vigor da citada Orde. Inclúe as validacións de módulos comúns a varios ciclos formativos, sempre que teñan idéntica denominación e duración, así como as mesmas capacidades terminais e criterios de avaliación.

Deben ser resoltas pola Dirección Xeral de Formación Profesional do Ministerio de Educación:

As validacións nas que se aporten ou soliciten módulos profesionais incluídos en títulos de Formación Profesional ao amparo da Lei Orgánica 1/1990, de 3 de outubro (LOGSE) e que sexan publicados con posterioridade á citada Orde de 20 de decembro de 2001.

  • Para o alumnado que aporte módulos profesionais de ciclos formativos derivados da Lei Orgánica 1/1990, de 3 de outubro, de Ordenación Xeral do Sistema Educativo (LOGSE) e curse módulos profesionais dun ciclo formativo derivado da Lei Orgánica 2/2006, de 3 de maio, de Educación (LOE).

Deben ser resoltas pola dirección do centro educativo:

Cando o/a solicitante aporte a superación de módulos profesionais dun título declarado equivalente ao título que está cursando, debéndose aplicar o establecido no artigo 14 e Anexo IV do real decreto que establece e fixa os ensinos mínimos do título que o/a solicitante cursa.

Deben ser resoltas pola Dirección Xeral de Formación Profesional do Ministerio de Educación:

O resto de solicitudes que non se poden resolver aplicando a normativa anteriormente citada.

No caso do módulo profesional de Formación e Orientación Laboral será positiva sempre que, ademais da superación deste módulo profesional pertencente a un ciclo derivado da Lei Orgánica 1/1990, de 3 de outubro (LOGSE), acredítese a posesión do Certificado de Técnico en Prevención de Riscos Laborais, Nivel Básico, expedir de acordo co disposto no Real Decreto 39/1997, de 17 de xaneiro, polo que se aproba o Regulamento dos Servizos de Prevención de Riscos Laborais.

  • Para o alumnado que aporte módulos profesionais de ciclos formativos derivados da Lei Orgánica 2/2006, de 3 de maio, de Educación (LOE) e curse módulos profesionais dun ciclo formativo derivado desta mesma Lei Orgánica (LOE).

Deben ser resoltas pola dirección do centro educativo.

No caso de que sexan obxecto de validación módulos profesionais comúns a varios ciclos formativos sempre que teñan igual denominación, duración, obxectivos e criterios de avaliación e contidos, segundo establécese no citado Real Decreto 1538/2006, de 15 de decembro.

Por outra banda, o artigo 16 dos reais decretos que establecen os títulos e fixan os seus ensinos mínimos derivados da citada Lei 2/2006, de 3 de maio, regula a correspondencia dos módulos profesionais coas unidades de competencia para a súa acreditación, validación ou exención. Así, en base ás unidades de competencia que o/a solicitante poida acreditar, a dirección do centro educativo validará os módulos profesionais regulados no Anexo V A) do real decreto que establece o título correspondente aos ensinos que o/a solicitante está cursando.

Cabo indicar que, así mesmo, no Anexo V B) dos reais decretos que establecen os títulos e fixan os seus ensinos mínimos derivados da citada Lei 2/2006, de 3 de maio, regúlanse as unidades de competencia que son acreditables habendo superado os módulos profesionais establecidos para un determinado título.

Deben ser resoltas pola Dirección Xeral de Formación Profesional do Ministerio de Educación.

Validación de módulos profesionais que non están asociados a unidades de competencia.

  • Para o alumnado que aporte módulos profesionais de ciclos formativos derivados da Lei Orgánica 2/2006, de 3 de maio, de Educación (LOE) e curse módulos profesionais dun ciclo formativo derivado de Lei Orgánica 1/1990, de 3 de outubro, de Ordenación Xeral do Sistema Educativo (LOGSE).

Deben ser resoltas pola Dirección Xeral de Formación Profesional do Ministerio de Educación.

No caso de aportar outra formación académica.

Deben ser resoltas pola Dirección Xeral de Formación Profesional do Ministerio de Educación.

Cadro de validacións

Voltar

CENTROS DE FORMACIÓN EN OURENSE.

CIFP A Farixa

Grado superior

  • CSEOC01 Proxectos de edificación
  • CSEOC02 Proxectos de obra civil

Voltar

pdf_iconVersión PDF